Liefde voor muziek
Van jongs af aan groei ik op vanuit liefde voor muziek. Ik wil er altijd naar luisteren en ga het zelf ook spelen. Klassiek cello tot en met het conservatorium en daarnaast altijd vrij spelen en improviseren op de piano. Mij drijft de fascinatie hoe er uit ‘zomaar wat doen’ muziek kan ontstaan. Samenhang, ritme, beweging en richting. Muziek met een begin en een eind. Vanuit niets beginnen met iets. Dat iets horen en beantwoorden. En zo verder: aanvankelijk mijzelf en later ook luisteraars mee laten slepen door de muziek die ons vervoert.
Zes banen, drie kinderen, twee huizen en een proefschrift later in mijn leven begin ik te tekenen. Kan ik met potlood en verf net zo vrij zijn? In de zeven tekeningen die ik maak voor ‘veld van liefde’ wijst de liefde voor muziek mij de weg. Het ritme van een dwars gehouden zwarte grafietstift maakt de patronen. Witte verf dekt de ritmes toe, verhult wat in het oog springt en onthult wat nog nauwelijks zichtbaar was. Dan mag zwart weer. Nu om leven en verlangen te brengen: bladeren, dieren, vogels, gestalten, geliefden. En daarin dan weer een witte wind die opsteekt en alles in beweging brengt. Tot het klaar is. Als ik teken luister ik net zoveel als ik kijk. Ritmes tikken, krassen en schuren, punten en boogjes maken, grote en kleine vegen zetten, streken hard afbreken of juist zacht uit laten lopen. Liefdesliedjes tekenen in donker en licht.
Bart van Rosmalen is als lector kunst en professionalisering werkzaam bij HKU. Samen met schrijver Anouk Saleming maakte hij twee bundels gebaseerd op een jarenlange briefwisseling tussen tekeningen (Bart) en teksten (Anouk). Beide bundels ‘maangezichten’ en ‘lang voor er woorden waren’ zijn uitgegeven door uitgeverij IJzer (Utrecht).
From an early age I grew up with love for music. I always listened to it and started playing it myself. Classical cello up to and including the conservatory and in addition always free play and improvise on the piano.
I am fascinated by how music can arise from ‘just doing something’. Coherence,
rhythm, movement and direction. Music with a beginning and an end. From nothing
starting with something. Hearing and answering. And so on: initially myself and later also allowing listeners to be carried away by the music that moves us.
Six jobs, three children, two houses and a dissertation later in my life I start to draw. Can I be free with pencil and paint too? In the seven drawings that I make for “field of love”, love indicates for me the way. The rhythm of a black graphite marker that is held crosswise makes the patterns. White paint covers the rhythms. Then black is allowed again. Now to to bring life and desire: leaves, animals, birds, figures, lovers. And then again a white wind that rises and sets everything in motion. Until it is ready. When I draw I listen as much as I watch. Beat rhythms, scratching and sanding, making points and arcs, putting large and small smears, break down hard areas or let it run softly. Love songs subscribe dark and light.
